طـــواف یـــار

بسم الله...

طـــواف یـــار

بسم الله...

طـــواف یـــار

"بســــم رب الــــحســـین"

این روزها غم تو مرا می‌کشد حسین !

شب های ماتم تو مرا می‌کشد حسین !

تا آن دمی که منتقم تو نیامده ست !

سرخی پرچم تو مرا می‌کشد حسین !

از لحظه‌ی ورودیه تا آخرین وداع !

هر شب ، محرّم تو مرا می‌کشد حسین !

هنگام پر کشیدن یاران یکی یکی !

اشک دمادم تو مرا می‌کشد حسین !

داغ علی اصغر و عباس و اکبرت !

غم‌های اعظم تو مرا می‌کشد حسین !

از قتلگاه تو چه بگویم؟ حکایتِ !

انگشت و خاتم تو مرا می‌کشد حسین !

بر نیزه در مقابل چشمان خواهری !

گیسوی درهم تو مرا می‌کشد حسین !

سالار سر بریده‌ی زینب سرم فدات !

هستی فاطمه! پدر و مادرم فدات !
.................................................

عجیب آرامش می گیرم با این بند از کمیل عزیز :

یا سیدی و مولای اقسم صادقا لئن ترکتنی ناطقا لاضجن الیک بین اهلها ضجیج الاملین و لاصرخن الیک صراخ المستصرخین و لابکین علیک بکاء الفاقدین و لانادینک این کنت یا ولی المؤمنین یا غایة امال العارفین یا غیاث المستغیثین یا حبیب قلوب الصادقین....

......................................................


همیشه قبل هر حرفی برایت شعر می‌خوانم
قبولم کن من آداب زیارت را نمی‌دانم


نمی‌دانم چرا این قدر با من مهربانی تو
نمی‌دانم کنارت میزبانم یا که مهمانم


نگاهم روبه‌روی تو بلاتکلیف می‌ماند
که از لبخند لبریزم، که از گریه فراوانم


به دریا می‌زنم، دریا ضریح توست غرقم کن
در این امواج پرشوری که من یک قطره از آنم


سکوت هرچه آیینه، نمازم را طمأنینه
بریز آرامشی دیرینه در سینه پریشانم


تماشا می‌شوی آیه به آیه در قنوت من
تویی شرط و شروط من اگر گاهی مسلمانم


اگر سلطان تویی دیگر ابایی نیست می‌گویم:
که من یک شاعر درباری‌ام مداح سلطانم

«سید حمیدرضا برقـــعی »
.................................................

هر چنــــد حال و روز زمین و زمان بد است

یک تکه از بهشت در آغوش " مشــــهد " است

حتی اگر به آخـــــر خــط هم رسیده ای

اینجا برای "عــــشــق " شروعی مجدد است

" نفـــــس می کشم
به امید رضای امام رئـــوفم...."
.................................................

دانشنامه عاشورا
گنجینه
خواندنی ترها

۱ مطلب در آبان ۱۳۹۶ ثبت شده است

زود دل بسته بودم

زودتر از انچه که تصورش را می کردم

روزهای اول که به دیدنت می آمدم گنگ بودم و گیج

من کجا و دیدنِ تو کجا؟؟؟

می دانی انگار خواب بودم 

هوای با تو بودن بدجور مرا از خود بی خود کرده بود

بعدترش این وابستگی بیشتر هم شد

باید هر روز می دیدمت

حالا مستاصل و درمانده شده بودم که چطور ببینمت

که خسته شده بودم از امار گرفتن ها و سوال پیچ کردن های وقت و بی وقت دوستان و هم اتاقی های سمج

قلبم بی قرار می شد

چه کسی می فهمید این اضطراب درونم را!!! 

اینکه باید هر روز به دیدنت می آمدم و به رسم معمول شعرهایی که در مسیر با خودم تکرار می کردم را در حضورت می خواندم

باید هر روز این بغض ها از گوشه چشم بچکد تا شعرهایم به دلت بچسبد

باید اعتراف کنم عاشق شده بودم

اخرش با خودت نگفتی منِ سرگشته دور از تو چه کنم!!!!

که آن روزها هر روز دیدنت کجا و حالا فصلی یکبار دیدنت کجا!!!!

اخر این عشق یکطرفه کار دستم می دهد

که اکنون هر زمان وارد صحنت میشوم احساس می کنم لحظه ای قلبم از جا کنده می شود

یکصدا اشک می شوم

گونه هایم قرمز می شود اصلا نمی دانم صلوات خاصه را چطور یکی دوتا جا می گذارم و میخانم

به أ اَدخُل یا رسول الله نرسیده دلم می دود سمت گوهرشاد

به اَ اَدخل یا ملائکه الله المقربین نرسیده دلم با برهنه می دود سمت اسمال طلا و می ایستد یک دل سیر گنبد را تماشا می کند

هنوز هم قبل از اینکه به یسمعون کلامی برسم این دل پر حرف مثل بچه ها شروع می کند پر حرفی کردن و از همه چیز و همه جا می گوید از گلایه و شکایت بگیر تا خاطره بازی و خنده و شادی

می دانم به اخلاقم عادت کرده ای

ولی امام رئوف

دلتنگم

به یقین بیشتر از همیشه

چشمانم را می بندم و از این بلادِ دورِ مصداقِ کفر سلامت می دهم

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

السلام علیک با معین الضعفا

السلام علیک یا غریب الغربا





پ.ن١:

من و جدایی از آستان شما،،،خدا نکند..


پ.ن٢:

در این شهر پر از جنجال و غوغایی از آن شادم که با خیلِ غمش،خلوت سرای دیگری دارم


پ.ن٣:

اخر از باب الجوادت کربلایی می شوم

  • ۲۷ آبان ۹۶ ، ۲۱:۴۲
  • مسافر